เรื่องราวของครอบครัว Thăng Long

เริ่มต้นจากครัวเล็กๆ ข้างทางสู่เมืองหลวงเก่า

ตั้งแต่ต้นปี 2000 ครอบครัวของเราสร้างครัวเล็กๆ ข้างทางสู่ Hoa Lư (ฮวาลือ) ตอนนั้นยังไม่มีท่าเรือ Tràng An (ตรางอาน) ที่คึกคักเหมือนตอนนี้ ลูกค้าคือคนในพื้นที่ คนขับรถทางไกล และกลุ่มคนที่มาสักการะศาลเจ้า Đinh (ดิงห์) และ Lê (เล) ครัวแคบ มีโต๊ะเก้าอี้ไม้ไม่กี่ชุด ปรุงอาหารตามแบบที่คน Ninh Bình (นิญบิ่ญ) กินที่บ้าน: แพะภูเขา (เลี้ยงปล่อยบนภูเขาหินปูน), ข้าวตัง (cơm cháy), ไก่ภูเขา, ผักที่เก็บจากสวน ใครแวะมาก็จะได้รับเชิญให้ดื่มชาร้อนก่อนนั่งทานอาหาร — นิสัยนี้ยังคงอยู่จนถึงตอนนี้

กว่า 20 ปีผ่านไป พื้นที่นี้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวใหญ่ ร้านอาหารก็ขยายออกไปจนมีที่นั่งถึงพันคน แต่สิ่งที่เรานำมาตั้งแต่วันแรกยังคงเหมือนเดิม: แพะที่คัดเลือกอย่างดี หม้อน้ำซุปที่เคี่ยวด้วยไฟพอเหมาะ และวิธีการทำธุรกิจที่ไม่คิดถึงแค่ฤดูกาล ครัวนั้นใหญ่ขึ้น แต่ใจคนที่ยืนครัวยังคงอยู่ที่เดิม

ภาพเก่าที่บ้านยังเก็บไว้

เราไม่มีภาพมากมายในสมัยนั้น — ตอนนั้นทุกคนยุ่งกับการทำงาน ไม่ค่อยมีใครคิดถึงการถ่ายรูปไว้ ยังเหลือภาพเหล่านี้ ขอเอามาให้คุณดูว่าร้านอาหารในสมัยก่อนเป็นอย่างไร

ภาพเก็บข้อมูลโดยร้านอาหาร — ภาพถ่ายจริงที่ร้านอาหาร ปรับเฉพาะสีให้ดูสบายตา ไม่จัดฉากและไม่เพิ่มหรือลดอะไรในกรอบภาพ

Thăng Long — มังกรบินขึ้น บนดินแดนเมืองหลวงแรก

ร้านอาหารตั้งอยู่บนดินแดน Trường Yên (เจืองเยียน) ในอดีต ที่ซึ่งพระเจ้า Đinh Tiên Hoàng (ดิงห์เตียนฮวาง) สร้างเมืองหลวง Hoa Lư (ฮวาลือ) ของประเทศ Đại Cồ Việt (ไดโกเวียด) ในศตวรรษที่ 10 จากร้านไปไม่กี่นาทีโดยรถก็ถึงศาลเจ้า Đinh (ดิงห์) และศาลเจ้า Lê (เล) — ที่ซึ่งยังคงเก็บรักษาเตียงหินแกะสลักรูปมังกร สิ่งที่คน Ninh Bình (นิญบิ่ญ) ทุกคนรู้จัก

คำว่า Thăng Long หมายถึงมังกรบินขึ้น คนรุ่นก่อนตั้งชื่อนี้ให้กับร้านอาหารของตนไม่ใช่เพื่อให้ฟังดูดี มังกรในใจคนเวียดนามคือภาพของต้นกำเนิด ของการเติบโต — และส่งผ่านความหวังที่เรียบง่าย: หากเราทำธุรกิจอย่างซื่อสัตย์ ชีวิตของลูกหลานก็ยังยืนหยัดอยู่บนดินแดนนี้ได้

นั่งในร้านอาหารมองออกไปเป็นภูเขาหิน หันกลับมาเป็นศาลเจ้าเมืองหลวงพันปี การทำอาหารในที่เช่นนี้ ทำให้เรารู้สึกว่าต้องทำอย่างเต็มที่

ปรุงตามวิธีเก่า แม้ว่าวิธีเก่าจะช้ากว่า

อาชีพครัวในปัจจุบันมีหลายวิธีทำให้เร็ว เรารู้ทั้งหมด แต่ไม่ใช้ เนื้อยังคงหั่นด้วยมือ น้ำซุปยังคงเคี่ยวตามเวลาที่เหมาะสม ใบมะเดื่อใบมะกรูดยังคงเก็บตามฤดูกาล ซอสถั่วหมักยังรับจากที่เดิมที่คุ้นเคยหลายสิบปี มีจานที่ซับซ้อนจนลูกค้าต้องรอเพิ่มอีกสิบกว่านาที — เรายอมขอให้ลูกค้ารอ ดีกว่าเสิร์ฟจานที่ไม่เหมือนที่เราทำมาตลอด

คนรุ่นก่อนสอนรุ่นหลังเพียงประโยคเดียว ฟังดูบ้านๆ แต่ใช้ได้ตลอดชีวิต: ปรุงให้ลูกค้าเหมือนปรุงให้ครอบครัวตัวเองกิน ในครัววันนี้ยังมีคนที่ทำอาชีพนี้ตั้งแต่ร้านยังเล็ก ตอนนี้ผมสองสีแล้ว บางคนเข้ามาทำงานเมื่อลูกยังเล็ก ตอนนี้ลูกของพวกเขาก็มาช่วยงานในครัว ร้านอาหารเติบโตไปพร้อมกับหลายครอบครัวเช่นนั้น

ราคาประกาศคงที่ตลอดปี

เราประกาศราคา 95 รายการในหน้าเมนูให้คุณดูล่วงหน้าที่บ้าน และรักษาราคานั้นคงที่ตลอดปี: ไม่ขึ้นราคาในฤดูกาลท่องเที่ยว ไม่คิดราคาต่างสำหรับลูกค้าจากที่ไกล กลุ่มใหญ่มีเมนูชุดตั้งแต่ 150.000đ ถึง 500.000đ ต่อคน แจ้งราคาชัดเจนก่อนที่คณะจะมาถึง

พูดตามตรง การทำธุรกิจในแหล่งท่องเที่ยวและรักษาราคาทำให้กำไรน้อยลง แต่ร้านอาหารนี้อยู่ได้มากว่า 20 ปีเพราะลูกค้าเก่ากลับมา เพราะคณะนี้บอกคณะนั้น — สิ่งที่มีได้เมื่อคนรู้สึกว่าเราทำมาหากินอย่างตรงไปตรงมา ไม่ใช่เพราะฤดูร้อนที่มีคนเยอะ เราต้องการให้ลูกค้าลุกจากโต๊ะด้วยความรู้สึกว่าได้รับการดูแลอย่างดี ไม่ใช่ความรู้สึกว่าเพิ่งจ่ายเงินให้กับชื่อร้าน

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา คนเริ่มกลับมาหา

มีสิ่งหนึ่งที่เราสังเกตเห็นชัดเจนในไม่กี่ปีที่ผ่านมา: ลูกค้ามาไม่ใช่แค่เพื่อกินให้อิ่ม หลายคนจากฮานอย จากภาคใต้ มานั่งลงแล้วถามว่าจานนี้ทำอย่างไร ทำไมแพะภูเขาถึงต่างจากแพะเลี้ยงในคอก ภาพวาดบนผนังวาดเรื่องอะไร พวกเขาต้องการมื้ออาหารที่มีที่มา มีเรื่องราวให้เล่า — ไม่ใช่มื้ออาหารที่รีบกินให้เสร็จ กินให้พอมีพอครบ

ลูกค้าต่างชาติก็เช่นกัน คนที่เดินทางครึ่งโลกมาถึง Ninh Bình (นิญบิ่ญ) ส่วนใหญ่ต้องการสัมผัสของจริง: นั่งในบ้านที่มีหลังคากระเบื้อง ฟังชื่อจานเป็นภาษาเวียดนาม ดูหม้อนึ่งเปิดฝาควันลอยอยู่ตรงหน้า ถามว่าทำไมร้านอาหารถึงชื่อว่า "มังกรบินขึ้น" สำหรับพวกเขา มื้ออาหารเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางเรียนรู้วัฒนธรรมเวียดนาม ไม่ใช่ที่หยุดพักเพื่อเติมท้องระหว่างสองจุดท่องเที่ยว

เรายินดีที่เห็นสิ่งนั้น และก็รู้สึกว่ามีความรับผิดชอบ คนที่มาหาต้นกำเนิด เราก็ยิ่งไม่ควรทำผิดจากต้นกำเนิด: จานอาหารรักษาวิธีเก่า พื้นที่รักษาความเรียบง่าย เรื่องราวที่เล่าควรเป็นเรื่องจริงของดินแดนนี้

มีที่พอสำหรับทั้งคณะ มีที่พอสำหรับสองคน

ร้านอาหารมีความจุรวม 1,000 คนต่อครั้ง แบ่งเป็นห้องโถงใหญ่และห้องส่วนตัว; ลานจอดรถรับได้ 50–60 คันพร้อมกัน ทั้งรถยนต์ส่วนตัวและรถบัส มี WiFi, แอร์, ห้องคาราโอเกะสำหรับกลุ่มเลี้ยงสังสรรค์ แต่ในวันธรรมดา สามีภรรยามาทานมื้อเที่ยงก็ยังมีมุมเงียบสงบ — สำหรับเรา โต๊ะสองคนหรือโต๊ะสองร้อยคนก็ต้องปรุงเหมือนกัน

เปิด 07:00–22:30 ทุกวัน ตลอดปี วันหยุด วันเทศกาลครัวยังคงเปิดไฟ; ขอเพียงคุณโทรมาก่อนสักชั่วโมงเพื่อให้เรามีเวลาจัดเตรียมอย่างดี